
De uitdaging van precisie
In 1910 ontving een Rolex-horloge van het Official Watch Rating Centre in Bienne (Zwitserland) een certificaat van chronometrische precisie. Het was het bewijs dat dit polshorloge even nauwkeurig was als een zakhorloge, dat in die tijd de referentie was. Een paar jaar later, in 1914, werd de horlogewereld opnieuw verrast toen een ander polshorloge van Rolex van het Britse Kew Observatory een Klasse A-certificaat ontving, een onderscheiding die tot die tijd vrijwel alleen werd toegekend aan grote scheepschronometers.
Hiermee leverde Rolex een belangrijke bijdrage aan de reputatie van het polshorloge, dat daarvoor meer als een sieraad werd beschouwd en als uiterst onbetrouwbaar op het gebied van nauwkeurigheid. Na de uitdaging van de nauwkeurigheid te hebben overwonnen, richtte Rolex zijn aandacht op het ontwerp van de perfecte bescherming voor zijn uurwerken.

















